Posted in Այլ

Если бы Лувр принадлежал мне

Лувр – это не только архитектурный памятник, дворец французских королей, но и один из самых известных музеев мира. В нем собрана богатейшая коллекция разнообразных экспонатов. Здесь можно найти барельефы из ассирийских дворцов, египетскую живопись и многое другое. Так что я очень хочу быть там. Если бы Лувр принадлежал мне, я бы пригласить всех туда․

Advertisements
Posted in Այլ

Մի բուռ լույսը

 

Արևածագին, երբ արևը, մեր միակ լույսն ու փրկությունը գալիս էր նրա փոքրիկ բալիկներից՝ շողերից միքանիսը ընկան։ Նրանց պահեց մի փոքրիկ ամպ։ Նրանք տխրեցին, չէ, որ հիմա իրենց ոչոք չի տեսնում։ Նրանք էլ չեն կարող տեսնել աշխարհը վերևից։ Նրանք անգամ միմիանց էին շատ դժվար տեսնում։ Ամպը կարծես մեգ  լիներ նրանց համար։ Բոլոր մարդիկ զարմացել էին, որովհետև արևը նրանց քիչ լույս էր պարգևում։ Արևը տխուր էր, որովհետև մարդկանց ժպիտը անհետացել էր։ Նա ժամանակից շուտ տուն գնաց։ Լույսի պոկված շողերը, որ միասին մի բուռ լույս հազիվ դառնան  ձանձրացելէին։ Անգամ լուսինը և նրա երեխաները՝ աստղերը տխուր  էին և չէին կարողանում լույս տալ մութ ու տխուր աշխարհին։ Մի բուռ լույսը միայն կարող էր օգնել նրանց, մտածեցին արևի պոկված շողերը և հասկացան, որ պիտի ցատկեն ու ընկնեն գետնին։ Նրանք վախենում էին։ Իսկ ո՞վ չէր վախենա։ Դեռ ոչոք չէր ցատկել այդտեղից և այնքան մութ էր, որ ոչմի բան չէր երևում։ Նրանք միմյանց շոշափելով կարողացան բռնել իրար ձեռք և ցատկել։ Մարդիկ նկատեցին որ շատ լուսավոր մի բռի չափ բան ընկավ։ բոլորը հասկացան, որ դա արևից պոկված մի բուռ լույս է։ Արևը դա տեսնելով, խնդրեց իր բալիկներին ցատկել, բայց փոքրիկ խումբ կազմած։ Շողերը դարձան փոքրիկ բուռ և ցատկեցին։ Աստղերը տեսնելով, դա իրենք էլ ցատկեցին և մարդիկ ժպտալով գոռացին։ Մի բուռ լույս, ևս մի բուռ լույս։ Բոլորն ուրախ էին՝ թե մարդիկ, թե լույսերը, թե այս պատմվածքը լսողները։ Սիրեք լույսը անդաթար ու ժպտացեք մշտապես։ Մի բուռ լույսն է անգամ փոխում ամեն-ամեն չնչին բան․․․

Posted in Այլ

Մի լար լոյս, մի լար

Մի լար լոյս, մի լար

Մի լար լոյս, մի լար,
Երկինքէն ինկողը չի լար:

Մի լար, թէ աղքատի տուն ինկար,
գլխու վրայ է տեղդ:

Մի լար լոյս, մի լար,
Գետնայարկ չինկող լոյսերը թող լան:

Առաջադրանքներ

  • Փոխադրել արևելահայերեն:

Մի արտասվիր լույս, մի արտասվիր

Երկնքից ընկնողը, չի արտասվում

Մի արտասվիր, եթե աղքատի տուն ես ընկնում

Քեզ գլխի վրա կպահեն

Մի արտասվիր լույս, մի արտասվիր

Գետնին չնկնող լույսերը թող արտասվեն։

  • Բացատրել գլխի վրա տեղ ունենալ դարձվածքը։

Գլխի վրա տեղ ունալ, նշանակում է, որ բոլորը քեզ սիրում են, հարգում են,  քեզ շատ լավ են ընդունում, անում են քեզ համար այն՝ ինչ, որ կուզենաս։

Ըստ հեղինակի՝ ո՞ր լույսը չի լալիս և ո՞ր լույսն է լալիս: Ինչպե՞ս ես հասկանում այդ միտքը, համաձայն ես, թե՝ ոչ. հիմնավորիր:

Ըստ հեղինակի՝ այն լույսը, որը չի ընկնում ցած, արտասվում է , իսկ որն ընկնում է չի արտասվում։ Ես համաձայն եմ հեղինակի հետ, որովհետև այն լուսը, որը գտնվում է վերևում, նրան ոչոք չի կարող տեսնել և նա անտեսված մնում է իր տեղում, իսկ երբ լուսը լինում է ներգևում՝ քո կողքին նա օգնում  է քեզ և դու նրան տեսնում ես միշտ։

Եթե դու լինեիր Լույս, ինչը քեզ կվշտացներ և ինչը կուրախացներ:

Մի բուռ լույսը

Արևածագին, երբ արևը, մեր միակ լույսն ու փրկությունը գալիս էր նրա փոքրիկ բալիկներից՝ շողերից միքանիսը ընկան։ Նրանց պահեց մի փոքրիկ ամպ։ Նրանք տխրեցին, չէ, որ հիմա իրենց ոչոք չի տեսնում։ Նրանք էլ չեն կարող տեսնել աշխարհը վերևից։ Նրանք անգամ միմիանց էին շատ դժվար տեսնում։ Ամպը կարծես մեգ  լիներ նրանց համար։ Բոլոր մարդիկ զարմացել էին, որովհետև արևը նրանց քիչ լույս էր պարգևում։ Արևը տխուր էր, որովհետև մարդկանց ժպիտը անհետացել էր։ Նա ժամանակից շուտ տուն գնաց։ Լույսի պոկված շողերը, որ միասին մի բուռ լույս հազիվ դառնան  ձանձրացելէին։ Անգամ լուսինը և նրա երեխաները՝ աստղերը տխուր  էին և չէին կարողանում լույս տալ մութ ու տխուր աշխարհին։ Մի բուռ լույսը միայն կարող էր օգնել նրանց, մտածեցին արևի պոկված շողերը և հասկացան, որ պիտի ցատկեն ու ընկնեն գետնին։ Նրանք վախենում էին։ Իսկ ո՞վ չէր վախենա։ Դեռ ոչոք չէր ցատկել այդտեղից և այնքան մութ էր, որ ոչմի բան չէր երևում։ Նրանք միմյանց շոշափելով կարողացան բռնել իրար ձեռք և ցատկել։ Մարդիկ նկատեցին որ շատ լուսավոր մի բռի չափ բան ընկավ։ բոլորը հասկացան, որ դա արևից պոկված մի բուռ լույս է։ Արևը դա տեսնելով, խնդրեց իր բալիկներին ցատկել, բայց փոքրիկ խումբ կազմած։ Շողերը դարձան փոքրիկ բուռ և ցատկեցին։ Աստղերը տեսնելով, դա իրենք էլ ցատկեցին և մարդիկ ժպտալով գոռացին։ Մի բուռ լույս, ևս մի բուռ լույս։ Բոլորն ուրախ էին՝ թե մարդիկ, թե լույսերը, թե այս պատմվածքը լսողները։ Սիրեք լույսը անդաթար ու ժպտացեք մշտապես։ Մի բուռ լույսն է անգամ փոխում ամեն-ամեն չնչին բան․․․