Posted in Հայոց լեզու, Գրականություն

Երազանքիս ուղղությամբ․ Նյու Յորք

Տիկին Ելենայի հետ իրականացնում ենք նոր նախագիծ՝ ուսումնասիրում ենք մեր երազանքի քաղաքը և պատմում դրա մասին մեր բլոգում, կատարելով վիրտուալ ճամփորդություն։ Իմ երազանքի քաղաքը Նյու Յորքն է և ես որոշեցի պատրաստել տեսանյութ, որում կներկայացնեմ Նյու Յորք գնալուս ցանկության պատճառները։

Posted in Գրականություն

Յան Վերմեեր «Մարգարտե ականջօղով աղջիկը» 

 «Մարգարտե ականջօղով աղջիկը»Աշխարհի ամենաշատ սիրված այս նկարներից մեկը նաև ամենաառեղծվածայինն է. պատկերի հեղինակի մասին քիչ տեղեկություն է հայտնի, այս նկարի մասին՝ ավելի քիչ: Հայտնի է, որ այն հիմք է հանդիսաեցլ Թրեյսի Շավելիեի «Մարգարտե ականջօղով աղջիկը» գրքի համար, որի հիման վրա էլ Հոլիվուդը նկարահանել է համանուն մի ֆիլմ, որտեղ գլխավոր դերերում են Քոլին Ֆերթն ու Սքարլետ Յոհանսոնը: Ըստ հեղինակի այս գրքի՝ նկարի բնորդուհին է 16 ամյա Գրետ անունով մի աղախին, որը մտերմանում է իր նկարիչ տանտիրոջ հետ, այնուհետև հագնում նրա կնոջ զգեստն ու մարգարիտները, որպեսզի նկարիչը՝ Յան Վերմեերը նկարի իրեն: Բայց որքանո՞վ է այս պատմությունը համապատասխանում իրականությանը:  17-րդ դարում պատկերված այս նկարի բնորդուհու ով լինելու մասին շատ վարկածներ են պտտվում: Դրանցից են՝

1. Շատերը պնդում են, որ բնորդուհին Մարիա Վերմերն է՝ նկարչի աղջիկը, որը այս նկարի ստեղծման ժամանակ մոտ 12 տարեկան էր: Մի քանի մասնագետներ պնդում են, որ այն հայացքը, որ նա նկարում կարող էր միայն հայրը պատկերել դստեր դեմքին: Այս վարկածը պնդող ավելի հստակ փաստեր հայտնի չեն:

2. Մարդկանց մի մասն էլ ասում է, որ աղջիկը Մագդալենա Վան Ռուիժվենն է՝ նկարչի տիրոջ՝ Փիթեր Վան Ռուիժվենի միակ դուստրը: Նա մոտավորապես նույն տարիքին էր, ինչ Վերմեերի փոքր աղջիկը: Բայց արդյո՞ք Փիթեր Վան Ռուիժվենը թույլ կտար, որ իր միակ դստերը նկարեին համեմատաբար ավելի էժանագին հագուստով ու կիսաբաց բերանով:

3. «Մարգարտե ականջօղով աղջիկը» նովելից հետո տարածվեց Գրետի վարկածը: Բացի այս ստեղծագործությունից ոչ մի պատմական հիմք չկա այս վարկածի համար: Արվեստաբան Արթուր Ուիլոքն ասում է, որ ֆիլմն ու գիրքը գեղեցիկ են գրված ու նկարահանված, բայց այստեղ նկարչի կինը ներկայացված է որպես անհաճո անձնավորություն, ինչը սակայն այդքան էլ չի համապատասխանում իրականությանը, քանի որ նա բազմիցս հանդիսացել է Վերմերի նկարների բնորդուհին:

Այնուամենայնիվ, հստակ իմանալ, թե ով է մարգարտե ականջօղով այս աղջիկը չենք կարող, սա հնարավոր է հավերժ էլ մնա մի առեղծված, որը լուծելն անհնար կլինի: Բայց մի բան հաստատ է՝ ով էլ, որ լինի, այս աղջիկն իր խորհրդավոր հայացքով ու մարգարտե ականջողով հավերժ կմնա «Հյուսիսի Մոնա Լիզան»:

Posted in Հայոց լեզու, Գրականություն

Ես կարողանում եմ

Կորոնավիուսի պատճառով մարտի 16ից դպրոցները դարձան առցանց, սակայն կրթության այս ձևն ինձ համար օգտակար էր։ Ես կարողացա այս ընթացքում կատարել մի շարք նախագծեր, որոնց մի մասը ստեղծվեցին հենց հեռավար դպրոցի շրջանակներում։ Հեռավար դպրոցը շատ լավ հնարավորություն է սովորողների համար, քանի որ ինքնակրթվելու մի շարք տարբերակներ կան։ Ես իմ օրագիր-հաշվետվությունում ուզում եմ ներկայացնել, թե ինչ նախագծեր եմ կատարել այս ընթացքում։

Նախագիծ՝ Առաջարկում եմ ընթերցել

Նախագծին նախկինում էլ մասնակցել եմ, քանի որ շատ եմ սիրում ընթերցել, սակայն այս շրջանում ազատ ժամանակս ավելի շատ էր և կարճ ժամանակահատվածում հասցրի ընթերցել այն գրքերը, որոնք ցանկանում էի ընթերցել հենց առաջին հնարավորության դեպքում։ Գրքերի մասին ավելի մանրամասն կարող եք ընթերցել իմ վերլուծության մեջ՝ ստորև ներկայացրածս հղումներով։

Արդյունքը՝ 

Ջոն Գրին «Ալյասկայի որոնումներում»

Վարդգես Պետրոսյան «Վերջին ուսուցիչը»

Ֆիլ Նայթ «Կոշկավաճառը»

Նախագիծ՝ 

Մի նկարի պատմություն

Այս նախագիծը ստեղծվեց բոլորովին վերջերս՝ հեռավար-առցանց դպրոցի շրջանակներում։ Նախագծի իմաստը կայանում է նրանում, որ սովորողները ընտրում են ինչոր նկար և գտնում նրա մասին տեղեկություններ, բացահայտելով նկարը և միարժամանակ կատարելով հետազոտական և թարգմանական աշխատանքներ։ Ինձ նախագիծը շատ դուր եկավ և ես կատարեցի բազում աշխատանքներ։

Արդյունքը՝

Իվան Կրամսկոյ «Անծանոթուհին»

Միքելանջելո Բուոնարոտտ «Ադամի արարումը»

Ռենե Մագրիտ «Մարդու որդին»

Յան Վերմեեր <<Մարգարտե ականջօղով աղջիկը>>

Նախագիծ՝ Թարգամանություններ

Թարգմանական նախագիծն իմ ամենասիրելի նախագծերից մեկն է, քանի որ այն տալիս է հնարավորություն և օտար լեզվի և հայոց լեզվի իմացությունը լավացնելուն և հնարավորություն է նոր բաներ իմանալ հետաքրքիր թեմաների վերաբերյալ։ Իհարկե հեռավար-առցանց ուսուցման ընթացքում էլ կատարեցի թարգմանություններ, որոնց շնորհիվ ինքնակրթվեցի։

Արդյունքը՝

Աշխարհի ամենամեծ գրադարաններից տասը

Փաստեր կենդանիների մասին

Աշխարհի ամենաշատ տպագրված գրքերի տասնյակը

Նախագիծ՝ Արևելահայերեն ընթերցումներ

Նախագիծը թույլ է տալիս ծանոթանալ արևելյան Հայաստանի գրականությանը։ Ես ընթերցեցի մի փոքրիկ պատմվածք, որը գրել էր Նադեր Էբրահիմին և որը լինելվ շատ փոքրիկ ուներ շատ մեծ իմաստ։ Ես այս նախագծին էլ մասնակցեցի, քանի որ իմ կարծիքով ընթերցելուց պետք է ընթերցել տարբեր ազգերի ու տարբեր ժամանակների գրականությունը։

Արդյունքը՝

Նադեր Էբրահիմի «Փոքրիկ սիրտս ու՞մ նվիրեմ»

 

 

Posted in Հայոց լեզու, Գրականություն

Ջոն Գրին «Ալյասկայի որոնումներում»

Գիրքը առցանց կարող եք ընթերցել՝ այստեղ։

Ես ընթերցեցի Ջոն Գրինի <<Ալյասկայի որոնումներում>> գիրքը։ Հեղինակի մյուս գրքերը՝ <<Աստղերն են մեղավոր>>, <<Թղթե քաղաքներ>>, <<Անվերջ կրիաներ>>, նախորոք արդեն ընթերցել էի և դրա համար էլ որոշեցի ընթերցեմ նրա այս ստեղծագործությունը նույնպես։ Գրողի ոճը ինձ ծատ է դուր գալիս։ <<Ալյասկայի որոնումներում>> գիրքը տասնվեցամյա Մայլս Հոլթերի մասին է, ով հետաքրքրվում է հայտնի մարդկանց վերջին բառերով: Հետևելով ֆրանսիացի գրող Ֆրանսուա Ռաբլեի՝ մահվանից առաջ ասած արտահայտությանը՝ նա թողնում է ծնողների հետ իր ձանձրալի կյանքն ու «Մեծ եթե»-ի որոնումներում ուղևորվում Քալվեր Քրիք դպրոց: Այստեղ նա գտնում է իր առաջին ընկերներին ու սիրահարվում Ալյասկա անունով մի աղջկա, ով տակնուվրա է անում տղայի կյանքը, իսկ հետո անհետանում: Ողբերգական իրադարձությունները ստիպում են Մայլսին խորասուզվել կյանքի ու մահվան վերաբերյալ մտորումների մեջ։ Գիրքն ինձ շատ է դուր եկել և կարծում եմ, որ յուրաքանչյուր դեռահաս պիտի ընթերցի այս գիրքը, որովհետև այն ոչ միայն հետաքրքիր պատմություն է լի զվարճալի բովադակությամբ, այլ նաև սովորեցնում է, որ այդ տարիքում շատ այլ հետաքրքրություններ կարելի է գտնել և որ այդ հենց այն տարիքն է, որի ընթացքում կատարվում են ամենահետաքրքիր դեպքերը։

Մեջբերումներ գրքից՝

«Թոմաս Էդիսոնի վերջին բառերը հետևյալն էին. «Այնտեղ շատ գեղեցիկ է»: Չգիտեմ «այնտեղը» որտեղ է, բայց հավատում եմ, որ այն գոյություն ունի, ու որ այն իսկապես գեղեցիկ է»:

«Եթե մարդիկ անձրև լինեին, ես մաղող անձրև կլինեի, իսկ նա՝ փոթորիկ»: 

«Սերը կհաղթի վերջում: Սա կարող է և՛ ճիշտ լինել, և՛ սուտ: Բայց եթե սուտ է, ուրեմն դա աշխարհի ամենագեղեցիկ սուտն է»:

«Գուցե երիտասարդ մեռնեմ, բայց գոնե խելացի կմեռնեմ»: 

«Գուցե մեր սիրելի մեջբերումներն ավելի շատ բան են ասում մեր մասին, քան այն, թե ինչ գրքերից ու հեղինակներից ենք մեջբերում դրանք»:

 

Posted in Գրականություն

Ռենե Մագրիտ «Մարդու որդին»

Բելգիացի սյուրռեալիստ նկարիչ Ռենե Մագրիտն, իհարկե, հայտնի է իր վառ երևակայությամբ, սակայն նրա աշխատանքներից և ոչ մեկն այդքան չի արտահայտել նրա երևակայության գույներն ու ծալքերը, որքան նկարչի՝ «Մարդու որդին» անունը կրող կտավը: Սա Մագրիտի միակ նկարը չէ, որտեղ կարող եք խնձորը տեսնել որպես կտավի «գլխավոր հերոս»: Խնձոր կարող եք տեսնել նաև նրա՝ 1964թ.-ին ստեղծված “Ceci n’est pas une pomme”, 1967թ.-ի “Le prêtre marié” և այլ կտավներում: Սակայն դրանցից ամենահայտնին է «Մարդու որդին»: «Մարդու որդին» շատերն են ճանաչում, բայց քչերը գիտեն նկարի հետաքրքիր կողմերը: Սկսենք նրանից, որ այն ինքնադիմանկար է: Խնձորի ետևում կանգնած մարդը հենց ինքը՝ Ռենե Մագրիտն է: Եթե մոտիկից նայեք նկարին, կտեսնեք նկարչի աչքերը՝ թաքնված խնձորի ետևում: Շատ արվեստագետներ պնդում են, որ նկարը ու դրա անվանումը կրոնական ծագում ունեն: Մի մասը կարծում է, որ «Մարդու որդի» ասելով Մագրիտը նկատի ունի Հիսուսին, ուստի սա հնարավոր է՝ նկարչի սյուրռեալիստկան մոտեցումն է Հիսուսի կերպարանափոխմանը: Սակայն արվեստագետների ու արվեստասերների մեծ մասը նշում է, որ «Մարդու որդի» ասելով նկարիչը նկատի ունի «Ադամի որդի», քանի որ Ադամն էր հենց առաջին մարդը, որին Աստված ստեղծել էր: Հետևաբար կտավում պատկերված խնձորն էլ այն բոլոր գայթակղություններն է, որ փորձում են գերել մարդկանց: Չնայած այն բանին, որ այս նկարի պատճենված տարբերակները տարածված են ու հաճախ հանդիպող, իրական կտավը պատկանում է մի մարդու, որը հազվադեպ է այն ցուցադրությունների մաս դարձնում: «Մարդու որդին» վերջին անգամ տեսել են 2011թ.-ին Մոնռեալի “LHotel” հյուրանոցում:

Posted in Գրականություն

Մի նկարի պատմություն․ «Ադամի արարումը»

Նախագիծ «Մի նկարի պատմություն»

Сотворение Адама, 1508 - 1512 - Микеланджело - WikiArt.org      Միքելանջելոյի տասը ամենանշանակալի ...

Միքելանջելո Բուոնարոտտի «Ադամի արարումը» կտավը նկարել է մոտ 1511 թ.-ին: Միքելանջելոյի այս որմնանկարը Սիկստինյան կապելլայում ամենագեղեցիկ ստեղծագործություններից մեկն է: Անսահման տարածության մեջ թռչում է Հայր Աստվածը, ում շրջապատում են անթև հրեշտակները: Աջ ձեռքը երկարաձգվում է դեպի Ադամի ձեռքը և գրեթե դիպում նրան: Կանաչ ժայռի վրա պառկած Ադամի մարմինը աստիճանաբար շարժման մեջ է ընկնում և կյանքի է կոչվում: Ամբողջ կտավը կենտրոնացած է երկու ձեռքերի ժեստերի վրա: Կտավը պատկերում է ոչ թե մարդու արարումը, այլ այն պահը, որ նա ստանում է հոգի: Ըստ մի քանի արվեստաբանների ու կենսաբանների, նկարի աջ կողմում Միքելանջելոն նկարել է մարդու ուղեղի անատոմիական ճիշտ պատկերը: Աստծու ձեռքը նրան իմպուլս է տալիս, իսկ Ադամը ընդունում է դա, իր ամբողջ մարմնին էներգիա տալով: Նկարում նրանց ձեռքերը չեն դիպչում, ինչը Միքելանջելոն մեկնաբանում է, որ դա նշանակում է աստվածային և մարդկային կապի անհնարությունը: Աստծու կերպարը, ըստ նկարչի, ոչ թե հիանալի սկիզբ է, այլ հսկայական ստեղծագործական էներգիա: Ադամի կերպարում, նա ընդգծել է մարդկային մարմնի ուժը և գեղեցկությունը: Փաստացիորեն մեր առջև ոչ թե ներկայացված է մարդու արարումը, այլ այն դրվագը երբ Աստված մարդուն տալիս է հոգի, տենչ դեպի աստվածայինը և ծարավ գիտելիքի հանդեպ:

Posted in Գրականություն

Մի նկարի պատմություն․ Անծանոթուհին

Նախագիծ «Մի նկարի պատմություն»

1883թ.-ին ստեղծած այս կտավը Իվան Կրամսկոյը մեծ անհանգստությամբ ներկայացրեց հասարակությանը: Նույնսիկ լարվածությունից լքեց վերնիսաժը: Սակայն երբ վերադարձավ, նրան դիմավորվեց տպավորված և ոգևորված մասսան: Բոլորին հետաքրքրում էր, թե ով է նկարի հերոսուհին: Նկարում երիտասարդ կինը բաց կառքով անցնում է Նևսկու պողոտայով, իսկ ֆոնին երևում է Անիչկով պալատը: Նրա թիկունքից ձախ կարելի է տեսնել Ալեքսանդրինյան թատրոնը: Կինը հագնված է 1880-ականների նորաձևությանը համապատասխան. կրում է «Ֆրանցիսկ» թավշյա գլխարկ՝ զարդարված ջայլամի փետուրով, սև, թավշյա վերակրու և շվեդական կաշվից բարակ ու նուրբ ձեռնոցներ: Նման հանդերձանքն այդ տարիներին համարվում էր ճչացող և նույնիսկ` անպարկեշտ: Ազնվականությունը գնալով կորցնում էր ունեցվածքը և դրա ներկայացուցիչները չէին կարող իրենց թույլ տալ շատ թանկարժեք և նորաձև հագուստ: Ուստի Բարձր հասարակությունում ակտուալ դարձավ ավելի համեստ հաnդերձանքը: Այդ ժամանակ շատ նորաձև կարող էին հագնվել միայն կուրտիզանուհիները և սիրուհիները: Քննադատ Ստասովը կարծում է, որ «Անծանոթուհին» իրականում կուրտիզանուհի է, քանի որ հարգարժան կանանց շրջանում ընդունված չէր միայնակ երթևեկելը: Նման բաները հատուկ էին կա՛մ մարմնավաճառներին, կա՛մ էլ կանանց, որոնք ձգտում էին ազատության և ձեռնոց նետում հասարակությանը: Նման կնոջ օրինակ է Տոլստոյի` Աննա Կարենինան, իզուր չէ, որ այդ գրքի վրա պատկերված է հենց այս նկարը: Խոսակցություններ էին պտտվում, որ «Անծանոթուհին» նկարչի աղջիկն է՝ Սոֆյան, շատերը կարծում էին, որ Կրամսկոյի հերոսուհին ոմն գեղջկուհի Մատրյոնա Սավիշինան է, ում կնության էր առել ազնվական Բեստուժովը: Իբր Կրամսկոյն այդ կնոջը հանդիպել էր Պետերբուրգում և գերվել: Ըստ մեկ այլ հիպոթեզի` «Անծանոթուհին» Ալեքսանդր 2-րդի սիրուհին էր` Եկատիրինա Դոլգառուկովան, որը արքային պարգևել էր 4 զավակ: Սակայն ոչ մի վարկած այդպես էլ չհաստատվեց: Կրամսկոյն էլ չի թողել որևէ հիշատակություն կամ նամակ, որտեղ գրված կլիներ իր մուսայի անունը: Ասում են, որ «Անծանոթուհին» կտավն իրականում անհաջողություններ է բերում: Շատ անգամ է գեղանկարը փոխել իր տերերին: Վերջիներս կամ կանանց էին կորցնում, կամ էլ ունեցվածքը, իսկ տիկնայք հաստատում էին, որ կտավի կողքին երկար մնալը բացասաբար է ազդում նրանց երիտասարդության և գեղեցկության վրա: Դրանք նկարն ասես կլանում է: Հետաքրքիր է այն փաստը, որ նույնիսկ ռուս գործարար, ռուսական արվեստի գործերի կոլեկցիոներ, Տրետյակովյան պատկերասրահի հիմնադիրը` Պավել Տրետյակովը, չցանկացավ գնել կտավը, և այն հայտնվեց այդ պատկերասրահում 1925թ.-ին միայն, շնորհիվ անձնական հավաքածուների ազգայնացման: Միայն Խորհրդային տարիներին Իվան Կրամսկոյի «Անծանոթուհին» դարձավ գեղեցկության և ներշնչանքի իդեալ…

Posted in Հայոց լեզու, Գրականություն

Վարդգես Պետրոսյան «Վերջին ուսուցիչը»

Ես ընթերցեցի Վարդգես Պետրոսյանի «Վերջին ուսուցիչը» վիպակը։ Այն ինձ շատ դուր եկավ։ Պատմությունը մի ավարտական դասարանի մասին էր, որի սովորողները միշտ ընկնում էին տարբեր պատմությունների և անախորժությունների մեջ։ Նրանց գրականության ուսուցիչը, ոչ նաև նրանց դասղեկն էր հանկարցամահ է լինում։ Նրան փոխարինելու է գալիս Վահան Մամյանը, ով հեռացված է լինում մի ուրիշ դպրոցից տնօրենի հետ բանավեճ ունենալու պատճառով։ Վահան Մամյանը շատ իմաստուն և լավ ուսուցիչ է լինում, նա երեխաներին շատ կարճ ժամանակում հասցնում է կյանքի մասին ճիշտ դասեր տալ և օգնել բազում հարցերում։ Նա սովորական ուսուցիչ չի լինում, այլ իսկական։ Նա երեխաներին գնահատում է ոչ թե ստանդարտ տնային աշխատանքները կատարելու համար, այլ մարդկայի որակների համար։ Նա ամեն սովորողի և չսովորողի անհատական վերաբերմունք է ցուցաբերում, կիսվում է իր կյանքի փորձով, անում ոչ ստանդարտ դասեր։ Ինձ շատ է դուր գալիս նրա կերպարը, քանի որ նա ցույց է տալիս, թե ինչպիսին պիտի լինի իսկական ուսուցիչը։ Ես գիրքը կարդալով մեր կրթահամալիրի ուսուցիչներից մի քանիսին նմանացրեցի Վահան Մամյանին, ինչը շատ ուրախալի է, քանի որ այդպիսի լավ ուսուցիչ շատ քիչ է հանդիպում։ Խորհուրդ եմ տալիս անպայման ընթերցել։

Posted in Գրականություն

Նադեր Էբրահիմի «Փոքրիկ սիրտս ու՞մ նվիրեմ»

Վերլուծություն

Պատմվածքը շատ իմաստուն էր։ Այն սովորեցնում էր, որ մենք նախ պիտի սիրենք մեր համար թանկ մարդկանց, հարազատներին, բարեկամներին, հետո ընկերներին, աշխարհի բոլոր լավ ու բարի մարդկանց։ Պատմվածքը նաև սովորեցնում է, որ վատ մարդկանց էլ կարելի է սիրել, եթե նրանք լավը դառնան, չկրկնեն իրենց սխալները։ Ես պատմվածքը շատ հավանեցի, քանի որ այն շատպարզ ու կարճ էր, սակայն խորիմաստ։ Պատմվածքից սովորելու բաներ ունեն փոքրիներն էլ մեծերն էլ, քանի որ սիրել ու ներել պիտի սովորեն բոլորը։ Պատմվածքը նաև հետաքրքիր էր նրանով, որ պատմվում էր փոքրիկ երեխայի կողմից։

Կարող եք ընթերցել այստեղ։

Posted in Հայոց լեզու, Գրականություն

Ֆիլ Նայթ «Կոշկավաճառ»

Կոշկավաճառը – BestsellerԳարնանային արձակուրդի ընթացքում ընթերցել եմ Ֆիլ Նայթի <<Կոշկավաճառը>> գիրքը։ Գիրքն այն մասին էր, թե ինչպես է Ֆիլ Նայթը՝ Նայք սպորտային ընկերության հիմնադիրը, ստեղծլ Նայք ընկերությունը՝ 50 դոլարը դարձնելով միլիարդներ։ Գրքում Ֆիլ Նայթի հուշագրություններն էին սկսած իր ուսանողական տարիներից, մինչև Նայքի աշխարահռչակ բրենդ դառնալը։ Նա եղել է լավ վազորդ և սիրել է սպորտը։ Նա որոշել է սպորտային կոշիկներ գնել Ճապոնիայից և վաճառել Օրեգոնում՝ իր ծննդավայրում։ Նա համագործակցում է մի ընկերության հետ, որը կոչվում էր <<Օնիցուկա>>։ Օնիցուկան նրան պարբերաբար տրամադրում է մարզակոշիկների մեծ քանակ, ինչնել վաճառելով Ֆիլը ունենում է բավականին շատ եկամուտ և վարձում է աշխատողներ, որոնք աշխատում են իր համար տարբեր քաղաքներում։ Ամեն բան շատ լավ է ընթանում, մինչ այն պահը, երբ Օնիցուկան նրանց դեմ է դուրս գալիս և խզում է համագործակցությունը նրանց հետ, նրանց տալով դատի։ Ֆիլն իր գործընկերների հետ դատը հաղթում է և որոշում, որ պետք է չհանձնվի ու շարունակի իր այդքան սիրելի գործը։ Նա իր մոտ ընկերների հետ, ովքեր աշխատում էին նրան օգնելու համար որոշում են բացել Նայք ընկերությունը։ Ֆիլ Նայթին շատ դժվարություններ են հանդիպում, սակայն նա դրանք հաղթահարում է իր մեծ հավատի ու կամքի ուժի շնորհիվ։ Ֆիլը գրքի միջոցով ընթերցողներին ոչ միայն պատմում է իր ընկերության պատմությունը, այլ նաև սովորեցնում է երբեկ չհանձնվել ու միշտ պայքարել նրա համար, ինչն իրոք ուզում ես։ Ինձ համար գիրքը շատ հետաքրքիր էր և ուսուցանող, այնպես որ խորհուրդ եմ տալիս անպայման ընթերցել։